Ο Σπύρος Γιαννιώτης συγκλόνισε όλη την Ελλάδα, στην τελευταία κούρσα της καριέρας του, στα 36 χρόνια του έγινε Ολυμπιονίκης στο Ρίο κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στα 10 χλμ μαραθώνιας κολύμβησης.

Σε έναν αγώνα που «έσπασαν» καρδιές ο Σπύρος Γιαννιώτης χρονομετρήθηκε σε 1ώρ.52:59.8, όσο και ο Ολλανδός Φέρι Βέρτμαν, αλλά είδε το χρυσό μετάλλιο να του... γλιστρά μέσα από τα χέρια, στο τελευταίο μέτρο της κούρσας.

Εκεί δεν βγήκε η τελευταία χεριά στον Σπύρο Γιαννιώτη, με τον Ολλανδό (2ο πέρυσι στο παγκόσμιο του Καζάν) να το εκμεταλλεύεται και να αρπάζει το χρυσό μετάλλιο.

Το επίσημο αποτέλεσμα ανακοινώθηκε αρκετά λεπτά μετά την ολοκλήρωση της κούρσας, που έδωσε τελικά νικητή τον Φέρι Βέρτμαν, με τον Σπύρο Γιαννιώτη να κατακτά το ασημένιο, το πιο βαρύ μετάλλιο της καριέρας του.

Ο 36χρονος Κερκυραίος, έχοντας χάσει για πέντε δευτερόλεπτα το χάλκινο μετάλλιο πριν από τέσσερα χρόνια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, κουβαλούσε εκείνη τη στιγμή για μια ακόμα Ολυμπιάδα.

Κι από τα δάκρυα πίκρας του Λονδίνου, σήμερα έφθασε στα δάκρυα χαράς στην παραλία της Κοπακαμπάνα.

Ο Σπύρος Γιαννιώτης στην 5η και τελευταία συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες (το 2000 και το 2004 αγωνίστηκε στην κλασική κολύμβηση) πήρε στην τελευταία κούρσα της καριέρας του αυτό που του χρωστούσε ο Θεός.

Και παρότι έχασε τόσο άδοξα το χρυσό, φορώντας το ασημένιο μετάλλιο στο στήθος του έλαμπε από ευτυχία.

 Του το χρώσταγε ο Θεός (vid)
Όταν το 2007 στη Μελβούρνη και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα έκανε την πρώτη του απόπειρα στο open water, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στα 5χλμ., κανείς δεν φανταζόταν τη συνέχεια. Και η σημερινή εμφάνισή του στη θάλασσα της Κοπακαμπάνα ήταν η ΚΑΛΥΤΕΡΗ στη ζωή του.

Τα τελευταία 1.000 μέτρα θα μας μείνουν αξέχαστα. Ο αθλητής του Ολυμπιακού, έπειτα από μια κούρσα αναμονής βρέθηκε σε μια ομάδα έξι κολυμβητών που θα έδιναν τα πάντα για μια θέση στο βάθρο.



Κι ενώ φαινόταν να έχει κλειστεί, με έναν μαγικό ελιγμό ο Γιαννιώτης στα 500 περίπου μέτρα πριν από τον τερματισμός, βρέθηκε στην κορυφή του αγώνα. Εδωσε ό,τι είχε, φάνηκε να κατακτά το χρυσό, άλλα για μια χαμένη χεριά, δεν ήρθε.

Αλλά για όλους μας είναι ολόΧΡΥΣΟΣ