ΚΡΟΥΕΙ ΚΩΔΩΝΑΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ!

Αβέβαιο το μέλλον της ομάδας που αγχομαχά χωρίς φυσικό ηγέτη στην Προεδρία


του Γιάννη Μίγγα

Πολλές φορές, όταν πιάνω το στυλό να γράψω για θέματα που αφορούν την Αναγέννηση, το συναίσθημα, η αγάπη μου και η σχέση μου με αυτόν τον Σύλλογο, υπερβαίνει την λογική μου και ίσως δεν προσεγγίζω σωστά τα προβλήματα που την ταλανίζουν κατά διαστήματα. 


Δεν υπάρχει φως

Αυτή τη φορά, μετά από δύο χρόνια παρουσίας στην Γ’ Εθνική, η Αναγέννηση βρίσκεται σε αδιέξοδο, διοικητικό και οικονομικό. 

Μπορεί στην 1η Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε προτού 15 μέρες να φάνηκε κάποιο φως στο βάθος του τούνελ, μπορεί να ειπώθηκαν κάποια πράγματα, που έχουν να κάνουν με την παρουσία νέων προσώπων στο Διοικητικό Συμβούλιο της ομάδας, αλλά δυστυχώς από τότε και μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, τίποτα ουσιαστικό, τίποτα χειροπιαστό δεν υπάρχει στον ορίζοντα.


Χωρίς πρόσωπα και διευθύνσεις…

Στα 40 χρόνια που βρίσκομαι κοντά στην Αναγέννηση και την γνωρίζω και τη διαβάζω καλύτερα και από την οικογένεια μου, μπορώ να πω, με κάθε βέβαια επιφύλαξη, ότι η χρονιά που έρχεται θα είναι πολύ δύσκολη, από κάθε άποψη.

Πολλές φορές, την ιστορική ομάδα της πόλης μας που μεγάλωσαν μαζί της γενιές και γενιές, την έσωνε τελευταία στιγμή ο καλός Θεούλης και η παρουσία κάποιων ανθρώπων, οι οποίοι όμως δεν είχαν μεγάλη διάρκεια.

Δεν θέλω να αναφερθώ σε πρόσωπα, γιατί ίσως ξεχάσω κάποιο, όμως αυτό το χρονικό διάστημα που διανύουμε βλέπω μπροστά μου ένα αδιέξοδο και αυτό κυρίως προέρχεται ξεκάθαρα από την οικονομική δυσκολία αυτών που προσπαθούν να την διοικήσουν. 


Εκπέμπεται SOS 

Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου προς πάσα κατεύθυνση από τους υψηλά ιστάμενους άρχοντες της πόλης, τους επιχειρηματίες της πόλης και τον απλό φίλαθλο, αν δεν υπάρξει άμεση κινητοποίηση, δεν θα υπάρξει «επόμενη μέρα» για τον Σύλλογο, ο οποίος μετά από συγχωνεύσεις είναι ο Σύλλογος ο οποίος, όπως και να το κάνουμε, έκανε, κάνει και πρέπει να κάνει γνωστή την πόλη των Γιαννιτσών στο πανελλήνιο.

Ο Σύλλογος χρειάζεται έναν φυσικό ηγέτη στην Προεδρία της ομάδος. Τέτοια πρόσωπα υπάρχουν. Ας μείνουν στην άκρη οι όποιες προσωπικές πικρίες και οι αντιπαραθέσεις, η Αναγέννηση τους χρειάζεται όλους, κανείς δεν περισσεύει σ’ αυτήν την προσπάθεια, με καινούργια φιλοσοφία και με γνώμονα να μην επαναληφθούν τα όποια λάθη ενθουσιασμού έγιναν τα προηγούμενα χρόνια. Η Αναγέννηση πρέπει να τραβήξει μπροστά.


Νότα ελπίδας

Μ’ αυτές τις λίγες σκέψεις και με την ελπίδα ότι στο τέλος θα πρυτανεύει η λογική, θέλω να πιστεύω ότι την επόμενη φορά που θα αναφερθώ στην Αναγέννηση, οι εξελίξεις θα είναι θετικές και θα δώσουν ένα μήνυμα αισιοδοξίας στον φίλαθλο κόσμο της πόλης, που έστω από τον καναπέ, ενδιαφέρεται σε πρώτη φάση να μάθει τα τεκταινόμενα της ομάδας.